Constructivism

ทฤษฎี Constructivism ของเพียเจต์และไวก็อทสกี้ คือ การเชื่อมโยงระหว่างโลกภายนอก(ความรู้ใหม่)และโลกภายในของผู้เรียน(ความรู้เดิม) จะเกิดขึ้นได้ต้องผ่านการรับรู้จากประสาทสัมผัส (สังเกตสถานการณ์จริง ตัวอย่าง)และกลไกทางสมอง(กระบวนการคิด)ไปสู่โครงสร้างทางปัญญา (ความหมายและความเข้าใจเกี่ยวกับเหตุการณ์และปรากฏการณ์ที่ตนพบ) ที่เรียกว่ากระบวนการดูดซึม (assimilation) ความขัดแย้งทางปัญญา(ผู้เรียนเกิดปัญหา)ทำให้เกิดภาวะไม่สมดุล และภาวะไม่สมดุลจะส่งผลให้เกิดการปรับเปลี่ยนโครงสร้างทางปัญญา ช่วยให้การเรียนรู้นั้นมีความหมายต่อตนเอง ซึ่งผู้สอนสามารถให้ผู้เรียนเกิดการปรับเปลี่ยนโครงสร้างทางปัญญาได้ โดยจัดสถาพการณ์ให้เกิดภาวะไม่สมดุลขึ้น ทำให้ผู้เรียนต้องมีการปรับเปลี่ยนให้สอดคล้องกับประสบการณ์มากขึ้น นอกจากจะให้ผู้เรียนเกิดปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติแล้ว ไวก็อทสกี้ ยังกล่าวว่า “การเกิดปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมทางสังคมก็มีอิทธิพลอย่างมากต่อการเรียนรู้และพัฒนาการทางเชาว์ปัญญาของผู้เรียน” (ทิศนา แขมมณีและคณะ, 2544 : 33)